Op zoek naar stuifmeel gaat dit bijtje compleet kopje onder
het kronkelt om de meeldraden
Geen last van hooikoorts
Aanvulling.
In het log van gisteren vergat ik het filmpje dat ik maakte van een fouragerende lepelaar te plaatsen.
Van Dunedin naar de Catlins, een relatief korte rit, maken we onderweg 2 koffiestops.
De eerste bij Lake Waihola een ware oase van rust.
Bij Balclutha nog even stoppen om wat boodschappen te doen
Altijd een beetje vreemd om in hoogzomer nog een kerstboom te zien. Maar uiteindelijk is het nog 11 januari.
De tweede koffiestop houden we bij Paretai waar de rivier Clutha in zee uitmondt.
Terwijl we rustig aan de koffie zitten worden we gadegeslagen door een meeuw,
zien we een scholekster en een kleine reiger langs de kustlijn fourageren
even verderop nog een strandloper
In de verte wat wits en dat zijn lepelaars
De koffie is inmiddels koud geworden !!!!
Na een dag volop te hebben genoten van wat we onderweg hebben gezien bereiken we ons nieuwe adres.
We vervolgen onze reis van Oamaru, via de Moeraki Boulders waar we even kijken, naar Dunedin
Wij verblijven deze keer in Roseneath dichtbij Port Chalmers.
Ons uitzicht met in de verte Port Chalmers
Ook ‘s avonds zijn de lichtjes in de verte een leuk gezicht.
Wanneer je bij Port Chalmers doorrijdt kom je vanzelf bij het einde van de weg.
Daar liggen nog de restanten van de oude haven van Dunedin.
Uiteraard lopen wij naar het einde van de pier.
Er klimt net een pelsrob uit het water. Het blijft een fantastisch schouwspel. Als je voorzichtig bent kun je tot zo’n 3 meter afstand deze dieren benaderen als je maar zorgt niet tussen hen en het water te komen.
Een kort bezoek aan de stad en de Botanische tuin met volière.
Op naar de volgende bestemming The Catlins.
Nog net op tijd deze bloesem gefotografeerd.
Met al de regen, hagel en wind van de afgelopen dagen zal er niet veel meer over zijn
Jammer hoor.
Vorige week tijdens een van de spaarzame momenten dat je er met de camera op uit kon lag dit plasje er erg rustig bij.
In de verte zit een fuut op het nest.
Het rustige water geeft een leuke weerspiegeling te zien
Beetje de nek uitrekken om alles op z’n plek te houden.
Nu maar wachten op de kleintjes.
Eenden met een verenknotje
een grappig gezicht
hoe dat komt kan ik niet achterhalen
als je knotje maar goed zit, toch ?
Met deze roze waterval van de Japanse kersenbloesem
wens ik jullie een fijne zondag
Vanuit het park lopen we de stad weer in en kijken nog wat rond en belanden hier
het lijkt zo een decor uit een Wild West film
even binnen gluren . . . er staan koffers in de hal
Ik zie het zo voor me: de kruiers met koffers, mensen en koetsjes met paarden . . . . een drukte van belang
want bij zo’n uitnodigende omgeving blijf je toch niet in de trein zitten !!!
Maar helemaal n i e t s, alleen het geluid van de zee.
Nou ja, dan gaan we maar…. het werd toch tijd om naar onze volgende plek te gaan.
Op internet vond ik deze informatie:
Oamaru’s long wooden station, designed by Railways Department architect George Troup and completed in 1900, was typical of the new stations built in major provincial centres around the turn of the 20th century.
Oamaru station was particularly famous for its dining room (situated at the southern or far end of the building), which was capable of seating 250 diners at long tables. The Christchurch–Dunedin express made a regular 22-minute dinner (lunch) stop here, and for a set price of 2s 6d, travellers could sample delights such as ‘stewed tripe and oysters’, ‘smoked fish with butter sauce’, ‘roast sirloin of beef with Yorkshire pudding’ and ‘compote of pears with boiled custard’.
Ja, Ja die goede oude tijd.
De slootkanten en de weilanden kleuren weer helemaal lila-roze van de pinksterbloemen.
De kleur van de weilanden veranderen in het voorjaar groen naar geel-groen en nu komt de kleur van de pinksterbloemen erbij.
Onder de weg door via een wandelpad lopen we van de haven naar deze tuin
De tuin is in 1876 aangelegd
Zoals overal in Nieuw Zeeland worden deze openbare parken prachtig onderhouden en is het er goed toeven
omdat we tijd genoeg hebben dwalen we nog verder…. en genieten van deze tuin om daarna door de stad terug te lopen.
Na de lunch ontdekken we nog onverwacht een ander stukje historie van deze stad.
Blog op Wordpress.com. Thema: Nishita door Brajeshwar.